Ελλάδα: Ώρα να φεύγουν! Ώρα να μιλήσουμε εμείς!

Ιουνίου 15, 2011 at 9:26 πμ Σχολιάστε

αναδημοσίευση απο το Ξεκίνημα

500.000 χιλιάδες διαδηλωτές στο Σύνταγμα την Κυριακή 5 Ιούνη! Ένα νέο, μεγάλο κίνημα δίνει ένα βροντερό παρόν, συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία αλλά και την Ευρώπη. Οι Έλληνες εργαζόμενοι, άνεργοι, απασχολήσιμοι, συνταξιούχοι, ψάχνουν με αγωνία πώς να αντιπαλέψουν τις βάρβαρες πολιτικές αυτών των απάνθρωπων που κυβερνούν. Το κίνημα των «Αγανακτισμένων» αποτελεί, ταυτόχρονα, την πιο σαφή απάντηση στη γραφειοκρατία του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και στις ηγεσίες των μαζικών κομμάτων της αριστεράς που δεν μπήκαν ποτέ, ουσιαστικά, μπροστά στην ανάπτυξη ενός πραγματικά μαζικού κινήματος.

Το κίνημα των Αγανακτισμένων μπορεί να σταματήσει το «Μεσοπρόθεσμο» (νέο μνημόνιο) μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση! Μπορεί να το κάνει αυτό, ναι, αλλά μπορεί και σε 2  βδομάδες να μην υπάρχει! Μήπως και το κίνημα «δεν πληρώνω» δεν είχε κάποια από αυτά τα εκπληκτικά χαρακτηριστικά; Κι όμως έσβησε μέσα σε 3 μήνες. Γι’ αυτό τα επόμενα βήματα του κινήματος όλων εμάς, των Αγανακτισμένων, είναι κρίσιμης σημασίας.

Όλοι στις πλατείες! Απεργιακή κλιμάκωση με στόχο να φύγουν!

Το πρώτο βήμα είναι, ασφαλώς, όλοι στις πλατείες.Για να χτίσουμε από τα κάτω ένα κίνημα μαζικό, για να κάνουμε τις πλατείες ζωντανούς οργανισμούς αντίστασης. Το μισό εκατομμύριο της 5ης Ιούνη πρέπει να γίνει 1 εκατομμύριο.Αυτό προϋποθέτει ημερομηνίες κορύφωσης.

Η πρώτη ημερομηνία πρέπει να είναι η ημέρα της γενικής απεργίας, η 15η Ιούνη. Αυτή πρέπει να ακολουθηθεί από δεύτερη: μια 48ωρη γενική απεργία τις ημερομηνίες που θα συζητιέται το Μεσοπρόθεσμο στη Βουλή.

Η ηγεσία των Συνδικάτων δεν πρόκειται με δική της πρωτοβουλία να προχωρήσει σε κλιμάκωση. Γι’ αυτήν οι γεν. απεργίες είναι τουφεκιές στον αέρα για εκτόνωση, επομένως, μόνο από τα κάτω μπορούμε να επιβάλουμε κλιμάκωση. Το κίνημα των «Αγανακτισμένων» μπορεί με τις αποφάσεις του να παίξει καταλυτικό ρόλο σ’ αυτή την κατεύθυνση. Το «Ξ» προτείνει στις συνελεύσεις των πλατειών να συζητήσουν, να αποφασίσουν και να καλέσουν:

  • Κορύφωση στις 15 Ιούνη, μέρα γεν. απεργίας.
  • Τα συνδικάτα των ΔΕΚΟ να προχωρήσουν σε 5μερή γενική απεργία σε όλες τις ΔΕΚΟ τη βδομάδα πριν την κατάθεση του Μεσοπρόθεσμου (νέου Μνημονίου) στη Βουλή.
  • 48ωρη γενική απεργία τις μέρες πριν την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή, σε συνδυασμό με γενική κάθοδο στην Αθήνα (και ίσως συγκέντρωση της Β. Ελλάδας στη Θ/νίκη). Στόχος 1 εκατ κόσμος στο Σύνταγμα.
  • Αν η κυβέρνηση επιμένει στην ψήφιση του νέου μνημονίου, τότε επέκταση της γενικής απεργίας για όσο χρειαστεί, και παραμονή στο Σύνταγμα και το Λ. Πύργο, μέχρι να πέσει η κυβέρνηση. Από τις καταλήψεις διαρκείας στις πλατείες η κυβέρνηση μπορεί να επιβιώσει, αλλά από μια γενική απεργία διαρκείας, όχι.

Σύνδεση με το εργατικό/απεργιακό κίνημα

Υπάρχουν απόψεις που λένε ότι οι πλατείες δεν χρειάζονται και δεν θέλουν το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα, γιατί τότε οι συνδικαλιστές θα καπελώσουν το κίνημα αυτό. Οι ανησυχίες είναι κατανοητές, όμως δεν είναι σωστές. Αν το κίνημα των αγανακτισμένων πλατειών, δεν επεκταθεί στο εργατικό κίνημα και δεν συνδεθεί με απεργιακές κινητοποιήσεις ο κίνδυνος να  μπει σε φάση υποχώρησης είναι εξαιρετικά μεγάλος.

  • Έτσι, θέλουμε και χρειαζόμαστε όλα τα κινήματα να κατευθυνθούν στις υπό κατάληψη πλατείες. Όσοι είναι σε αγώνες, εργατικούς, απεργιακούς, νεολαιίστικους, περιβαλλοντικούς ή άλλους κοινωνικούς, να κατευθύνονται στην πλατεία, να στρατοπεδεύουν εκεί, να κρατάνε την κατάληψη ζωντανή και μαχητική. Θέλουμε τους απεργούς της ΔΕΗ, των ΕΛΤΑ, του ΟΤΕ, τους συμβασιούχους των Δήμων, κοκ, τους θέλουμε όλους εκεί. Θέλουμε οι απεργίες των κλάδων να κλιμακωθούν σε γενικές απεργίες, όχι συμβολικές – μία κάθε 2-3 μήνες – αλλά ουσιαστικές, επαναλαμβανόμενες, κλιμακούμενες!

Ενάντια στα καπελώματα – δημοκρατία στο κίνημα. Πώς;

Οι ανησυχίες χιλιάδων αγωνιστών για τον κίνδυνο να καπελωθεί και το κίνημα των Αγανακτισμένων, είναι απόλυτα κατανοητές και σωστές! Οι γραφειοκράτες των συνδικάτων και των κομματικών μηχανισμών έχουν ξανά και ξανά ξεπουλήσει αγώνες με τρόπο ωμό και ασύστολο. Και πρέπει να παρθούν όλα τα μέτρα που να διασφαλίζουν τη δημοκρατία του κινήματος.

Το πρώτο βήμα είναι όλες οι αποφάσεις να περνούν από τη γενική συνέλευση. Όμως και πάλι η εξουσία αυτών που βρίσκονται πίσω από τα μικρόφωνα και που συντονίζουν τη συνέλευση είναι μεγάλη και τα πρώτα στοιχεία γραφειοκρατικών κλικών που επιχειρούν να ελέγξουν τα πράγματα έχουν ήδη καταγγελθεί στην Αθήνα και τη Θεσ/νίκη.

Πολλοί αγανακτισμένοι ζητούν να μην εμφανιστούν οι κομματικοί μηχανισμοί στις πλατείες. Αυτό όμως, όσο κι αν είναι κατανοητό, άλλο τόσο δεν προσφέρει καμία λύση. Γιατί οι διάφοροι κομματικοί μηχανισμοί, είναι ήδη εκεί, και το χειρότερο, πολλοί από αυτούς είναι κρυμμένοι πίσω από το «ανώνυμο» και το «ακομμάτιστο». Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο όμως είναι διπλά επικίνδυνοι.

Πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι ο κίνδυνος της γραφειοκρατίας δεν προέρχεται μόνο από κομματικούς μηχανισμούς αλλά και από κλίκες ατόμων που βλέπουν ξαφνικά τη δυνατότητα της δικής τους προβολής μέσα από το κίνημα των Αγανακτισμένων, φτιάχνοντας μπλογκ γι’ αυτό το σκοπό και ξοδεύοντας πολύ χρόνο στις πλατείες για να καθιερωθούν και να προβληθούν. Καθόλου τυχαία αποκαλύφθηκε ότι κάποιοι «ανένταχτοι» στη Θεσ/νίκη πήγαν να επιβάλουν ως μοναδικό ομιλητή στη συγκέντρωση της 5/6 τον γνωστό εθνικιστή πολιτευτή Δημήτρη Αντωνίου!

Η δημοκρατία μπορεί να προστατευθεί μόνο με μια σειρά από μέτρα:

  • Τα κόμματα και οι οργανώσεις που παρεμβαίνουν στο κίνημα αυτό (και καλώς παρεμβαίνουν) να το κάνουν επίσημα. Να σταματήσει η υποκρισία των μελών των κομμάτων που παριστάνουν τους «ακομμάτιστους».
  • Κάθε πολιτικός φορέας να δικαιούται μόνο μία τοποθέτηση – για να ξέρουν όλοι «ποιος είναι ποιος και τι λέει». Όλος ο υπόλοιπος χρόνος να διατίθεται σε πραγματικά ανένταχτα άτομα
  • Η συντονιστική ομάδα της Συνέλευσης, αυτοί που βρίσκονται πίσω από τα μικρόφωνα, να εναλλάσσονται. Κάθε τρεις μέρες η ομάδα να είναι διαφορετική.
  • Καμία εμπιστοσύνη σε κανένα άτομο και σε κανένα κομματικό μηχανισμό – μόνο στις δημοκρατικές διαδικασίες του κινήματος. Αυτός πρέπει να είναι ο απαράβατος κανόνας όχι μόνο για τις συνελεύσεις των Αγανακτισμένων αλλά για όλα τα κινήματα, παντού και πάντα.

Η δημοκρατία της πλατείας και η δημοκρατία του κινήματος

Η δημοκρατία της συνέλευσης του Συντάγματος ή του Λ. Πύργου όμως δεν πρέπει να συγχέεται με τη δημοκρατία του κινήματος. Γιατί στο τέλος-τέλος, ακόμα και αν στο Σύνταγμα έχουμε 3.000 άτομα στη συνέλευση, αυτοί πώς μπορούν να αντιπροσωπεύσουν το ½ εκατ που είδαμε την Κυριακή 5 Ιούνη; Κι ακόμα, αυτές οι 3.000, πόση δυνατότητα είχαν να μιλήσουν να πουν τη γνώμη τους ή να θέσουν την πρότασή τους σε ψηφοφορία; Απειροελάχιστη.

Η απάντηση στα διλήμματα αυτά είναι μία.

  • Να επεκταθεί το κίνημα σε όλους τους εργατικούς, νεολαιίστικους, λαϊκούς χώρους, όπως προτείνουμε πιο πάνω, και σε όλους αυτούς τους χώρους να αναπτυχθούν μαζικές συνελεύσεις που να εκλέξουν τις αντιπροσωπευτικές τους επιτροπές.
  • Η συνέλευση του Συντάγματος, μία ή δύο φορές τη βδομάδα, να είναι συνέλευση των αντιπροσώπων του κινήματος απ’ όλες τις γωνιές της Αττικής. Το ίδιο και του Λ. Πύργου στη Θ/νίκη, κοκ. Αυτές οι συνελεύσεις να έχουν την ευθύνη των τελικών κεντρικών αποφάσεων.
  • Οι αντιπρόσωποι αυτοί να είναι σε διαρκή σχέση με τις συνελεύσεις που τους έχουν εκλέξει, να λογοδοτούν σ’ αυτές και να είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητοί – η κάθε συνέλευση δηλαδή να μπορεί να τους αντικαταστήσει με άλλους.

Μόνο έτσι μπορεί το μαζικό κίνημα να ελέγχει την πορεία των αγώνων του. Οτιδήποτε άλλο, όποιο όνομα και να φέρει, αποτελεί επίφαση δημοκρατίας – και δεν είναι ούτε «άμεση» ούτε «πραγματική».

Υπάρχει εναλλακτική πολιτική πρόταση;

Ο κόσμος που συμμετέχει στο κίνημα των Αγανακτισμένων νοιώθει πια τη δύναμη του μαζικού κινήματος και κατανοεί ότι μπορεί να ρίξει την κυβέρνηση. Το ερώτημα που προκύπτει αμέσως όμως είναι: και μετά τι θα ακολουθήσει; Γιατί, σίγουρα, το να ρίξουμε το ΠΑΣΟΚ για να φέρουμε τη ΝΔ ή μια κυβέρνηση συνεργασίας ή τεχνοκρατών/προσωπικοτήτων δεν είναι λύση…

Η πρώτη απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ότι, έχει σημασία να πέσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ακόμα κι αν δεν είναι καθαρό ποιος θα ακολουθήσει γιατί η όποια επόμενη κυβέρνηση θα ζει κάτω από την διαρκή απειλή του κινήματος – κινδυνεύοντας κι αυτή με ανατροπή.

Πρέπει να θυμηθούμε την Αργεντινή που τον χειμώνα του 2001-2 έριξε πέντε (5!) προέδρους μέσα σε διάστημα μερικών βδομάδων. Τελικά αυτό το κίνημα ανάγκασε την κυβέρνηση της Αργεντινής να προχωρήσει σε παύση πληρωμής του δημόσιου χρέους. Μια τεράστια νίκη από μόνη της! Όμως, η νίκη αυτή δεν μπόρεσε να ανατρέψει συνολικά την πολιτική εξουσία των καπιταλιστών, ούτε να απαλλάξει την κοινωνία από τη φτώχεια. Επομένως χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω!

Αν οι τύχες μας παραμείνουν στα χέρια μερικών εκατοντάδων διεφθαρμένων στη βουλή, εντελώς ανεξέλεγκτων, που για να εκλεγούν χρειάζονται εκατοντάδες χιλιάδες € για την προεκλογική τους εκστρατεία (που σημαίνει ότι στηρίζονται σε μεγάλα συμφέροντα) και που εκλέγονται στη βάση ψεύτικων υποσχέσεων χωρίς κανείς να μπορεί να τους αλλάξει για τα επόμενα 4 χρόνια – τότε το πρόβλημα παραμένει. Ποια είναι λοιπόν η απάντηση σ’ αυτό το ζήτημα;

  • Θέλουμε μια «βουλή» στην οποία όσοι εκλέγονται να είναι υπόλογοι και να μπορούν να ανακαλούνται αμέσως, αν άλλα έχουν πει κι άλλα έχουν κάνει. Θέλουμε εκπροσώπους που θα παίρνουν όσα παίρνουν και οι εργαζόμενοι – κι όχι 10.000 € το μήνα – χωρίς κανένα προνόμιο και καμία σύνδεση με επιχειρηματικά συμφέροντα. Όσοι απ’ αυτούς αθετούν αυτούς τους κανόνες, στη φυλακή – ούτε «εξαγορές» ποινών ούτε παραγραφές!
  • Αυτούς τους κανόνες μπορούν να τους υπηρετήσουν μόνο εκπρόσωποι που θα εκλέγονται μέσα από λαϊκές συνελεύσεις, στους εργατικούς χώρους, στις πλατείες, στις γειτονιές, στα Πανεπιστήμια κλπ. Σ’ αυτές τις ίδιες συνελεύσεις θα λογοδοτούν και θα υπόκεινται σε ανάκληση ανά πάσα στιγμή!
  • Δύσκολο, σαν προοπτική; Ναι, πολύ δύσκολο! Αλλά γιατί; Γιατί αυτή τη στιγμή το κίνημα περιορίζεται στις κεντρικές μόνο πλατείες και δεν επεκτείνεται σε όλο το πλάτος και το βάθος της κοινωνίας, με τρόπο οργανωμένο και συνεκτικό. Αν το κίνημα μπορέσει να επεκταθεί με τον τρόπο που περιγράφουμε, τότε η εκλογή των αντιπροσώπων αυτών θα προκύπτει με τον πιο φυσιολογικό τρόπο: θα είναι άνθρωποι που θα εκπροσωπούν τα κοινωνικά κινήματα κι όχι τα μεγάλα συμφέροντα.
  • Έτσι, και μόνο έτσι θα αποκτήσουν οι λέξεις «πραγματική» ή «άμεση» δημοκρατία, νόημα.

Υπάρχει εναλλακτική οικονομική πολιτική;

Το βιοτικό μας επίπεδο καταρρέει, το δικαίωμα στη δουλειά εξαφανίζεται, οι συντάξεις χτυπιούνται αλύπητα, η Παιδεία και η Υγεία εξοντώνονται, ο βασικός μισθός για το νεοεισερχόμενο έχει πάει στα 520 €, δικαιώματα ενός αιώνα συνθλίβονται! «Τα έχουν πάρει όλα» και θα πάρουν κι άλλα τόσα! Και γιατί; Για να ξοφλήσουμε λέει το χρέος! Ποιος δημιούργησε το χρέος για να το ξοφλήσουμε εμείς; Ποιος τα έφαγε για τα πληρώσουμε εμείς;

Ας σημειώσουμε μερικούς  αριθμούς!

Στη δεκαετία 2000 – 2009 πληρώσαμε για το χρέος 450 δις ευρώ και δανειστήκαμε 485! Δηλαδή από το σύνολο των δανείων της προηγούμενης δεκαετίας (δύο φορές περίπου το α.ε.π της χώρας) μόνο τα 35 δις αξιοποιήθηκαν για μισθούς συντάξεις και δημόσιες υπηρεσίες – όλα τα υπόλοιπα πήγαν για να εξοφλήσουν τα προηγούμενα δάνεια! Δηλαδή πήγαν στις τσέπες των τραπεζιτών – Ελλήνων, Γάλλων, Γερμανών κλπ! Οι τραπεζίτες αυτοί δάνειζαν το ελληνικό δημόσιο με επιτόκια που έφταναν και το 7%, όχι με δικά τους λεφτά αλλά με αυτά που δανείζονταν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με επιτόκιο 1%! Μετά ο ψεύτης πρωθυπουργός λέει πως χρειαζόμαστε τα δάνεια για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, Υγεία και Παιδεία!

Η απληστία των τραπεζιτών, διεθνώς, οδήγησε τη διεθνή οικονομία στη μεγαλύτερη κρίση από το ‘29. Η κρίση ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2007 κι επεκτάθηκε στο αμερικανικό και στη συνέχεια στο διεθνές τραπεζικό σύστημα!

Η ελληνική κυβέρνηση με τη συνδρομή των «σοφών» της τρόικας, πρόσφερε στις ελληνικές τράπεζες ρευστό και εγγυήσεις στο ύψος των 108 δις ευρώ! Όμως η χρηματιστηριακή αξία του τραπεζικού συστήματος της χώρας μας είναι μόνο 15 δις ευρώ! Απίστευτο; Πώς γίνεται μια χρεοκοπημένη κυβέρνηση να βρίσκει 108 δις € για τους τραπεζίτες της χώρας όταν η αξία των τραπεζών συνολικά στο χρηματιστήριο είναι γύρω στα 15 δις; Τα βρίσκει – ξεζουμίζοντας εμάς! Και γιατί δεν τις αγόρασε; Γιατί τότε θα αναγκαζόντουσαν να παραδεχτούν πως η περιβόητη «ιδιωτική πρωτοβουλία» είναι χρεοκοπημένη! Τι πρέπει να διεκδικήσουμε λοιπόν;

  • Να διεκδικήσουμε να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την προκάλεσαν. Αυτό σημαίνει να αρνηθούμε να πληρώσουμε το χρέος που δημιούργησαν, για να αυξάνουν τα κέρδη τους, και που σήμερα φτάνει τα 350 δις – μιάμιση σχεδόν φορά το α.ε.π. της χώρας!
  • Να απαιτήσουμε το δικαίωμα να διαχειρίζεται η κοινωνία τις καταθέσεις των πολιτών της, δηλαδή τις δικές μας τραπεζικές καταθέσεις! Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν 200 δις καταθέσεις στις τράπεζες, δικά μας λεφτά (το μεγάλο κεφάλαιο τα έχει ήδη μεταφέρει στο εξωτερικού, συνολικά γύρω στα 60 δις ευρώ από πέρυσι) και να χρησιμοποιούνται εναντίον μας, επειδή οι τραπεζίτες «πρέπει να βγάζουν κέρδη» σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς! Αυτό σημαίνει να περάσουν οι τράπεζες στην κοινωνία.
  • Να απαιτήσουμε να μάθουμε πού πήγαν τα κέρδη τόσων χρόνων! Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 μέχρι το 2007 η ελληνική οικονομία αναπτυσσόταν με ρυθμούς 4-5% το χρόνο και η Ελλάδα αποτελούσε το Ελντοράντο των κερδών, με κερδοφορία στα επίπεδα 20-30% τον χρόνο! Που πήγαν αυτά τα λεφτά; Γιατί τα κέρδη δικά τους και οι ζημιές δικές μας;
  • Όχι στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και των άλλων ΔΕΚΟ –  όχι άλλη ληστεία του δημόσιου πλούτου. Όχι άλλα ξεπουλήματα  επιχειρήσεων του δημοσίου. Αντίθετα πέρασμα αυτών των επιχειρήσεων στον έλεγχο των εργαζομένων και της κοινωνίας, έτσι ώστε να χτυπήσουμε τη διαφθορά και των διευθυντικών στελεχών και των ηγετικών συνδικαλιστών.

Με βάση τα πιο πάνω, με τα 350 δις € που θα «γλιτώσουμε» αν αρνηθούμε να αποπληρώσουμε το χρέος και με τη διαχείριση των 200 δις € που βρίσκονται στις τράπεζες, μπορούν να γίνουν θαύματα στην οικονομία. Με το πέρασμα του τραπεζικού συστήματος στα χέρια της κοινωνίας κάτω από δημοκρατικό, κοινωνικό και εργατικό έλεγχο και διαχείριση, με το πέρασμα των ΔΕΚΟ που έχουν ιδιωτικοποιηθεί και όλων των στρατηγικών επιχειρήσεων στα χέρια της κοινωνίας, μπορούμε να μεταμορφώσουμε ολοκληρωτικά την κατάσταση, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να έχουμε αξιοπρεπή υγεία, παιδεία, συντάξεις και λαϊκές κατοικίες. Δεν χρειαζόμαστε και δεν θέλουμε τους κερδοσκόπους των χρηματιστηρίων και των τραπεζών. Όσοι λένε πως «αυτά δεν γίνονται» πως «είναι ξεπερασμένα», κλπ, κάνουν αυτό που έχουν μάθει πολύ καλά μέσα από τα κανάλια του συστήματος: λένε ψέματα!

Τέλος…

Διεκδικούμε μια κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας, ελευθερίας  και πραγματικής δημοκρατίας.  Διεκδικούμε μια  κοινωνία στην  οποία δεν θα είναι όλα υποταγμένα στο κέρδος  μιας απειροελάχιστης μειοψηφίας! Αλλά που θα σχεδιάζει την οικονομία για να υπηρετεί τις δικές της ανάγκες! Και, ναι, πρέπει να αποκαταστήσουμε την έννοια των λέξεων όπως ήδη ακούγεται στις συνελεύσεις των «Αγανακτισμένων»:

  • δημοκρατία σημαίνει να αποφασίζουμε εμείς και να ελέγχουμε τις όποιες αποφάσεις στην πορεία και όχι οι ψεύτες και οι κλέφτες που κυριαρχούν στην βουλή
  • δικαιοσύνη σημαίνει οι νόμοι να υπηρετούν την κοινωνία και όχι να δυναστεύουν την κοινωνία
  • ελευθερία σημαίνει να μπορείς να έχεις άποψη και να την εκφράζεις ελεύθερα και όχι η κοινή γνώμη να ποδηγετείται από 5 οικογένειες που ελέγχουν την οικονομία και τα κανάλια
  • και σοσιαλισμός σημαίνει όλα όσα περιγράφουμε πιο πάνω, για την οικονομία, την πολιτική και την κοινωνία, κι όχι αυτά που κάνουν οι σοσια-ληστές του μίστερ ΓΑΠ.
Advertisements

Entry filed under: Διεθνή Νέα, εργασιακά, ελλάδα, κινήματα.

Συνασπισμός της Συριακής Επανάστασης στην Κύπρο: Ο λαός θέλει την ανατροπή του καθεστώτος-καθιστική διαμαρτυρία 11-13/6 στην Πλατεία Ελευθερίας 18ο διεθνές camping – Kεφαλλονιά, 29/7-7/8 – Ανακοίνωση της Νεολαίας Ενάντια στον Ρατσισμό – YRE

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Κυπριακό: η ολοκλήρωση του αδιεξόδου

Θέλω κι εγώ να βοηθήσω στην αντιφασιστική εκστρατεία!

Οι φασίστες έχουν αποθρασυνθεί! Επιτίθονται πλέον αδιάκριτα! Για να κερδίσουν την κοινή γνώμη εκμεταλλεύονται τις ανάγκες μας για εργασία και ειρήνη. Πατάνε πάνω στα προβλήματα που το ίδιο το σύστημα έχει γεννήσει και κατηγορούν τους μετανάστες. Πατάνε στην αδυναμία λύσης του εθνικού προβλήματος μέσα στον καπιταλισμό και διαδίδουν τον εθνικισμό τους. Πώς απαντάμε στον φασισμό;  Δίνουμε καθημερινά την μάχη, στο πανεπιστήμιο, στο σχολείο, στο χώρο εργασίας μας, στην γειτονιά μας ενάντια στις ρατσιστικές και τις φασιστικές ιδέες  Διακινούμε αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό υλικό και συμμετέχουμε σε κάθε αντιρατσιστική-αντιφασιστική πορεία και διαδήλωση  Δεν αφήνουμε ούτε ένα σύνθημα των φασιστών στους τοίχους της γειτονιάς μας ή του σχολείου μας  Οργανώνουμε συζητήσεις συναυλίες εκδηλώσεις με αντιφασιστικό περιεχόμενο.  Οργανωνόμαστε! Πριν να είναι αργά, πριν να ζήσουμε άλλο ένα 1974! Για να τους αντιμετωπίσουμε δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε απλά ατομικά αλλά πρέπει να οργανωθούμε όλοι εμείς που είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε μάχη ενάντια στην φασιστική απειλή. Η Νεολαία Ενάντια στον Εθνικισμό καλεί όλους όσους θέλουν να συμβάλουν σε αυτή την προσπάθεια να έρθουν σε επαφή μαζί μας για να μπορέσουμε να δώσουμε όλοι μαζί την μάχη ενάντια στον φασισμό, το ρατσισμό, τον εθνικισμό. Για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε οργανωμένα τα δικαιώματά μας και όλα όσα μας ανήκουν. Αν θέλεις κι εσύ να βοηθήσεις στην εκστρατεία στην περιοχή σου και στον χώρο σου επικοινώνησε μαζί μας: τηλ 99190164 και email: youthagainstnationalism@gmail.com

Αρχείο

RSS ΝΕα Δίεθνιστική Αριστερά

  • Ekim 1917’nin Mirası: Rus Devrimi Νοέμβριος 22, 2017
    Rus Devriminin yüzüncü yılı nedeniyle Izquierda Revolucionaria (CWI, İspanya) John Reed’in klasik kitabı Dünyayı Sarsan On Gün’ü İspanyolca’ya çevirdi. Kitabın önsüzünde Peter Taaffee (Socialism Today yazarı ve Socialist Party Genel Sekreteri), Reed’in aktarımlarının büyüklüğünü, devrimin önemini ve bugün için geçerliliğini açıklıyor. John Reed’in büyük kita […]
    puk
  • Μινεάπολη-ΗΠΑ: Ιστορικό αποτέλεσμα στις δημοτικές εκλογές για την σ. Τζίντζερ Τζέντζεν Νοέμβριος 21, 2017
    Άρθρο των συντρόφων Μπράιαν Κουλούρη και Κάλβιν Πριστ («Σοσιαλιστική Εναλλακτική» – αδελφή οργάνωση της ΝΕΔΑ στις ΗΠΑ) Στις 7 του Νοέμβρη η υποψηφιότητα της συντρόφισσας Τζίντζερ Τζένσεν, στελέχους της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής» για το δημοτικό συμβούλιο της Μινεάπολης στην «Περιφέρεια 3»[1] πέτυχε ένα ιστορικό αποτέλεσμα. Το προβάδισμα 6,2 μονάδων στις ψή […]
    puk
  • Τι ήταν τελικά η Χούντα; Νοέμβριος 17, 2017
    Σαν σήμερα δεν ξεχνάμε τον ηρωικό αγώνα των ελληνων φοιτητών στο Πολυτεχνείο, δεν ξεχνάμε και τι πραγματικά ήταν η Χούντα, τι καθεστώς οραματίζονται οι απόγονοι – ομοϊδεάτες τους, δύο από τους οποίους βρίσκονται σήμερα μέσα στην Κυπριακή Βουλή. του Πάρη Μακρίδη το άρθρο γράφτηκε στις 14/11/2012 Η 39η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που πέρασε, […] […]
    puk

RSS Committee for a Workers’ International

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Mαθητικό Ξεκίνημα

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

Blog Stats

  • 70,375 hits

visitors around the world

Ιουνίου 2011
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μάι.   Ιολ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Αρέσει σε %d bloggers: